Vandaag (30 december 2017) las ik zowel in Trouw als bij De Correspondent over de trend dat we als mensen graag ervaringen willen consumeren. Deze trend wordt vaak toegeschreven als een eigenschap van Millennials (mensen die geboren zijn tussen 1985 en 2000), maar beide media constateren dat het willen verzamelen van betekenisvolle ervaringen breder voorkomt.

De voorbeelden die genoemd worden van deze ‘betekeniseconomie’ zijn onder andere AirBnB en Netflix, maar ook festivals, concerten en dergelijke. De mooiste ervaringen ontstaan wanneer je wordt meegenomen in een verhaal of een situatie waarin je jezelf verliest. Deze ervaringen laten ons de rest van de wereld even vergeten, ze trekken ons helemaal in het moment, de tijd lijkt langzamer te gaan, waardoor de ruimte ontstaat om op te gaan in het gevoel dat dit oproept.

We kennen allemaal dit soort ervaringen, ongetwijfeld zijn ook bij jou al een paar voorbeelden te binnen geschoten. Vraagje: hoeveel van de voorbeelden in jouw herinnering gaan over je werk? Voor veel mensen zal het antwoord: ‘geen’ zijn. We zien werk vaak eerder als noodzakelijk kwaad dan als een plek waar je waardevolle ervaringen kunt opdoen.

Als je er even bij stil staat, heb je vast voorbeelden waarin je ook op je werk wel waardevolle ervaringen opgedaan. Welke schieten je zo te binnen? Wat waren de kenmerken van deze ervaringen? Ging de tijd ook langzamer? Ging je op in een groter geheel?

Om op te kunnen gaan in dat grotere geheel moet je op je gemak zijn. Het moet veilig genoeg voelen om je verdedigingswerken te laten zakken, te laten zien wie je werkelijk bent. Je mag helemaal jezelf zijn, net als alle anderen die aanwezig zijn. Daarnaast zijn vrijwel alle zinvolle ervaringen gerelateerd aan een hoger doel of een gemeenschappelijk belang van de groep waar je deel van uitmaakt. Was dat ook zo in de voorbeelden die bij jou boven kwamen? Of heb je een andere ervaring?

Hoe zou het zijn om op je werk regelmatig dit soort waardevolle ervaringen te kunnen opdoen? Dat we van de werkplek een plek maken waar je helemaal jezelf mag zijn? Dat je mag uitproberen, fouten maken, leren en opnieuw beginnen zonder dreiging van een slechte beoordeling of een standje van de baas? En welk effect zou het hebben als dit de cultuur zou zijn van de organisatie waar je werkt?

Er zijn gelukkig al organisaties waar dit gemeengoed is, al zijn het er nog niet veel. Persoonlijk geloof ik erin dat je werk een omgeving kan zijn waar je regelmatig waardevolle ervaringen kunt opdoen, zonder dat je daarvoor hoeft te betalen. Sterker nog, er zullen steeds meer organisaties ontstaan waarin je goed betaald wordt voor het samen vormgeven aan waardevolle ervaringen. Mijn ervaring met teamcoaching met de Ontwikkelcirkel is dat daar vaak van dat soort momenten ontstaan.

Werk als waardevolle ervaring

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *